“İnsan, adı son kez anıldığında ölür” Bu anonim cümle, kalabalık bir mezun grubunun, mezuniyetlerinden 25 yıl sonra da devam eden toplantılarından birinde ilk defa söylendiğinde ve daha sonra bir ritüele dönüştüğünde, bunun bir Vakfın kıvılcımı olduğunu kimse bilemezdi.